شناخت برترین نقاشان جهان

هانری ماتیس

 (۱۸۶۹ – ۱۹۵۴) 

طراح و مجسمه ساز و نقاش فوویسم از چهره های برجسته هنر در قرن بیستم است و تاثیر بسیاری بر هنرمندان نیمه دوم این صده گذاشت.
اولین بار سال ۱۹۰۶ در سالن نقاشان مستقل، در پاریس که از بین آن ها مجسمه سازانی نیز حضور داشتند.

منتقدی بنام لوئی ووکسل در برابر یک اثر مارکه چنین گفت(( دوناتلو در میان حیوانات وحشی)) از همان موقع به بعد به عنوان فووها(وحشی ها) یا نقاشان فوویست، به کار برده شد. بنابراین این شیوه از کلمه فرانسویی فوو – به معنی حیوان وحشی است.
ماتیس طرفدار رنگ های زنده و خوش آمیز بود و سعی می نمود تا رنگ، خط را از مصمون پرده نقاشی مستقل سازد. مهارت وی بوجود آوردن طرح های ظریف و چشم نواز بود و به سختی تحت تاثیر هنر برپایه شرق قرارداشت.
او ضمن توجه به آثار نقاش های چون گوگن، سزان و ونگوگ ، به مطالعه هنر بیزانس و نیز مینیاتورهای ایرانی و نقاشیهای چینی و ژاپنی پرداخت.
ازاین رو رنگ آمیزی ماتیس،ببینده را به یادنقاشی های ایرانی می اندازد.
و خطوط روان و امواج او یادآور هنر خطاطی چینی و ژاپنی و ایرانی است.
طرح ها و نقش ها و سادگی آن ها نیز شباهت به قالی های ایرانی و موزاییک های بیزانس دارد.

به کارگیری رنگ های درخشان و سریع و اختیاری نقاشان فوویسم، برخلاف عملکرد علمی رنگ ها بود که به دست نقاشان امپرسیونیسم انجام می شد.
علاقه آن ها به استفاده از رنگ بصورتی که بلافاصله از داخل لوله رنگ. بر صفحه ی تابلو قرارگیرد برای این بود تا رنگ آمیزی حالت توصیفی طبیعت را نداشته باشدو بدون آنکه جنبه رمانتیکی به خود بگیرد عکس العمل فیزیکی چشم را نیز هدف اصلی قرارندهد.

بدین صورت می بایست رنگ ها ارزش های تصویری مستقلی را ایجاد کنند و مانند سزان که آثار مورد علاقه شد ماتیس بود عملا راهی به سوی درک شکوه و ظرافت و تاثیرگذاری مستقل مواد رنگی بود که ضمنا گامی بزرگ بسوی انتزاع به شما می رفت.